شادم از ازدواج دو تا دوست مجازی،لبخند میزنم و خدا رو شکر میکنم! اشکام میاد،طاها تب کرده،بغض دارم با ی عالم حرف تو سینم ک هیچکس حاضر به شنیدنشون نیست،یعنی همدردی نمیکنن،نیت فضولیه و نقل دهن! -آن را ک وفا نیست...هیچی اصن!خامشی شرط وفا داری بود غوغا چرا؟!